Αναρτήθηκε από: Petros Haritatos | 01/03/2011

Το μότοκρος στις Σπέτσες

Όλοι γνωρίζουμε την πίστα του μότοκρος στο ύψωμα κοντά στη συνάντηση των κυνηγών, που την έφτιαξε ο σύλλογος μηχανοκίνητου αθλητισμού Σπετσών (ΣΜΑΣ) σ’ένα χώρο που τού νοικιάζει το ίδρυμα Αναργύρου (ΑΚΣΣ) απο το 2002. Τον Φεβρουάριο 2011 η ΑΚΣΣ πρότεινε ν’αυξηθεί το ετήσιο νοίκι απο 500 σε 5.000 ευρώ. Αυτός ο δεκαπλασιασμός είναι σαφώς άδικος, όπως θα φανεί παρακάτω. Ας δούμε τα πράγματα απο την αρχή.

Οικογενειακή έξοδος (φωτο Δημήτρης Μπαλτάς)

Αθλητισμός και ψυχαγωγία

Το καλοκαίρι στις Σπέτσες, η Πλατεία Ποσειδωνίου γεμίζει με παιδιά που παραβγαίνουν στο ποδήλατο, στα πατίνια και στο σκέιτμπορντ. Έρχονται απο την Εκάλη και το Κοκκινάρι, τη Γλυφάδα και την Κουνουπίτσα. Δοκιμάζουν τη δεξιοτεχνία και την ισορροπία τους με φιγούρες, άλματα και στροφές, όπως κάνουν οι γονείς τους στο σκι, στην ιππασία, στα ράλλυ και στο μότοκρος. Όπως τα ράλλυ είναι μια οργανωμένη μορφή αγώνων με αυτοκίνητα, έτσι και το μότοκρος είναι μια οργανωμένη μορφή αγώνων με μοτοσυκλέτες.

Παιδιά και μηχανές (φωτο Δημήτρης Μπαλτάς)

Αρνητικές απόψεις

Υπάρχουν βεβαίως άνθρωποι που αντιπαθούν γενικά τα δίκυκλα και τις μοτοσυκλέτες. Κι άλλοι που τα αντιπαθούν ειδικά, όσον αφορά τις Σπέτσες, ενώ δεν θα είχαν αντίρρηση για αγώνες ιππασίας ή σκι. Για παράδειγμα ο κ.Κ, κάτοικος Ψυχικού, με σπίτι στο νησί. Έλεγε λοιπόν πέρυσι στην παρέα του πως άκουσε ότι ετοιμάζουν αγώνα μότοκρος στο νησί, και «πρέπει να κάνουμε καταγγελία, να μην το αφήσουμε να γίνει, θα μάς καταστρέψει το νησί». Μαζί του συμφώνησε σχεδόν όλη η παρέα. Μόνο η κα.Λ, που είχε μείνει σιωπηλή, τον ρώτησε πότε θα γίνει αυτός ο αγώνας. Ο κ.Κ τής απάντησε ότι θα γίνει προσεχώς και θα προκαλέσει μια απαράδεκτη αναστάτωση. Τότε η κα.Λ τού λέει ήρεμα: «Μα ο αγώνας έγινε προχτές την Κυριακή που όλοι ήμασταν εδώ – πώς κανείς σας δεν το αντελήφθη;» Και πράγματι, οι μοτοσυκλέτες ήρθαν, αγωνίστηκαν και ξανάφυγαν, δίχως να ενοχλήσουν κανέναν. Αυτό οφείλεται στο ότι οι μοτοσυκλέτες του αγώνα δεν κυκλοφορούν στους δρόμους, αλλά μεταφέρονται στην πίστα με ειδικά τρέιλερ. Επίσης, ποτέ δεν γίνονται αγώνες το καλοκαίρι. Γίνονται ή πριν ή μετά, λ.χ. Απρίλιο-Μάιο ή Οκτώβριο, φέρνοντας κόσμο σε μια περίοδο που οι Σπέτσες δεν έχουν άλλους επισκέπτες.

Οι ειδικές μοτοσυκλέτες του μότοκρος (φωτο Δημήτρης Μπαλτάς)

Θετικές απόψεις

Θετικά βλέπουν την πίστα μότοκρος όσοι κυκλοφορούν με δίκυκλα, γονείς και παιδιά. Με τα πρώτα δίκυκλα που ήρθαν στις Σπέτσες στην δεκαετία του 1960, ξεκίνησαν και οι αγώνες, όπως συμβαίνει παντού στον κόσμο. Ήδη κατά το 1980 ήταν ένα απο τα αγαπημένα σπορ της νεολαίας. Όμως επειδή τέτοιοι αυτοσχέδιοι αγώνες στους δημόσιους δρόμους είναι επικίνδυνοι, οι πιο συνετοί αποφάσισαν να βάλουν τάξη. Ίδρυσαν τον σύλλογο το 1999 και άρχισαν να οργανώνουν ένα χώρο ειδικά για αγώνες, δηλαδή την πίστα. Διότι, όπως λέει ένα μέλος του συλλόγου, «όταν ήμαστε παιδιά, το αίμα βράζει. Μάς άρεσε να τρέχουμε στους δρόμους με τα μηχανάκια, σούζες και τέρμα γκάζι. Εγώ ήμουν κάθε τόσο με ράμματα και γύψο. Κοίτα τα προσκυνητάρια στον παραλιακό μετά την Κουνουπίτσα, να πάρεις μια ιδέα γι’αυτούς που σκοτώθηκαν. Ώσπου φτιάξανε την πίστα και με πήγε η μάνα μου στο Γιώργο το Σταναθιώτη, να με μάθει να τρέχω σωστά. Εγώ σώθηκα επειδή πήγα πάνω

Το δίκυκλο ως δυνατότητα για ελευθερία (φωτο απο τη σελίδα http://www.vespaforumhellas.gr/ )

Τι λέει γι’αυτό ο Γιώργος Σταναθιώτης, ο πρόεδρος του συλλόγου; «Όταν ήμουν πιτσιρικάς, ανεβαίναμε με τους φίλους στο βουνό με τα ποδήλατα και θαυμάζαμε τους παλιούς να κάνουν αγώνες. Εκεί όπου είναι και τώρα, στην κορυφή Ραχημάδι. Πότε; Μιλάμε περίπου για το 1980, πριν 30 χρόνια. Ποιούς θαυμάζαμε; Λ.χ. τον Σωτήρη Παυλόπουλο που είχε συνεργείο, τον Βαγγέλη Σενστρίνι που παίζει ωραίο μπουζούκι και τον ψάλτη τον Παναγιώτη Ρούσσο. Κάθε Κυριακή, ήταν η λαχτάρα μας να πάμε να τους βλέπουμε

Ομορφιά... (φωτο Ιάσων Ορλάνδος)

Ένας απο τους παλιούς, θυμάται πώς ξεκίνησε με τους φίλους του. «Είχαμε Enduro και το απόγευμα κάναμε σούζες στον Άγιο Μάμα, απο το ένα πεζούλι στο άλλο. Ώσπου φτιάξαμε την πίστα πάνω και αποσυμφορήθηκε όλη η παραλία. Πότε; Ήμασταν τότε 17 χρονών, νομίζω, με τον Χρήστο Ορλώφ, τον Πέτρο Δαμδημόπουλο, τον Θοδωρή Κοκοράκη και τον Σωτήρη Παυλόπουλο που είναι όλοι τους σήμερα νοικοκυραίοι. Δουλέψαμε με τον κασμά και τη τσάπα και το φτυάρι, βγάλαμε κάλους για να φτιάξουμε τα άλματα και τα μπερμ. Τι είναι το μπερμ; Είναι η γούβα στη στροφή, για να μη φεύγεις απο την πίστα. Δεν είχαμε λεφτά για μπότες και φοράγαμε γαλότσες της οικοδομής. Πηγαίναμε πάνω και ξεκαυλώναμε.»

... και θέαμα (φωτο Ιάσων Ορλάνδος)

Θετική άποψη για το μότοκρος έχει και ο Δήμος Σπετσών. Μάλιστα ο δήμαρχος μίλησε πρόσφατα με τον γραμματέα της ΑΚΣΣ για να τονίσει τη σημασία του μότοκρος για τις Σπέτσες. Ο Δήμος – και μαζί η κοινωνία – βλέπει τα εξής οφέλη. Πρώτο, προσφέρει άθληση και ψυχαγωγία στη νεολαία, όπως και τα άλλα Σωματεία που παρακολουθεί και βοηθά ο Δήμος. Δεύτερο, προάγει τον τουρισμό, την κύρια οικονομική δραστηριότητα του νησιού, και μάλιστα την άνοιξη καιτο φθινόπωρο που υπάρχει ανάγκη για επισκέπτες. Τρίτο, έφτιαξε και συντηρεί αφιλοκερδώς μια πολύτιμη υποδομή πυρόσβεσης για την προστασία του δάσους, προς όφελος του νησιού και της ΑΚΣΣ.

Η πίστα όπως αποτυπώθηκε το 2002 (αρχείο ΣΜΑΣ)

Η πίστα στη θέση Ραχημάδι

Η πίστα αποτυπώθηκε το 2002 πάνω στο χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ) και εμφανίζεται στο τοπογραφικό που έγινε με δαπάνη του Δήμου. Φτιάχτηκε χάρη σε δωρεές απο φίλους και πολλή προσωπική εργασία απο τα μέλη του συλλόγου. Θεωρείται υποδειγματική πίστα, μιάς και σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές. Χρησιμοποιεί τη φυσική διαμόρφωση του λόφου για τις γκαμήλες (άλματα απο χαμηλά σε υψηλά) και τα χασίματα (άλματα απο τα υψηλά στα χαμηλά), ενώ οι στροφές έγιναν σύμφωνα με την τοπογραφία. Απο την πλευρά τους, οι επισκέπτες θεωρούν ότι είναι η πιο όμορφη πίστα της Ελλάδας, μέσα στο πράσινο και με υπέροχη θέα.

Για να μην σηκώνει σκόνη η πίστα, ο σύλλογος έφτιαξε ένα σύστημα κατάβρεξης με 280 μπεκάκια, που τα τροφοδοτεί μια δεξαμενή. Αυτή η δεξαμενή είναι ένα καλό παράδειγμα για το πώς μπορούν, σύλλογοι και Δήμος, να δημιουργούν υποδομές που οφελούν ολόκληρη την κοινωνία.

Η θέα απο το ελικόπτερο (φωτο Δημήτρης Μπαλτάς)

Υποδομή πυρόσβεσης

Για να καταβρέχεται η πίστα χρειάζεται νερό. Στη αρχή, ένας καλός γείτονας έδινε νερό απο την πισίνα του. Το 2005 έγινε μια γεώτρηση του Δήμου, της οποίας κάλυψαν τη δαπάνη απο 1/3 ο Δήμος, ο Γιώργος Σταναθιώτης και ο Ιάκωβος Δούκας. Η γεώτρηση έγινε σε υψόμετρο περίπου 240 μέτρων και κατέβηκε περίπου 280 μέτρα. Έχει παροχή περίπου 15 κυβικά την ώρα. Όσο για το Δασαρχείο, έλεγε κάποιος με πικρία, απο τη μια πλευρά έστελνε το Δήμο κατηγορούμενο για τη γεώτρηση και απο την άλλη ζητούσε το νερό για την Πυροσβεστική.

Το νερό αποθηκεύεται σε μια δεξαμενή που χωράει 70 κυβικά. Την εδώρησε η Shell με τη μεσολάβηση ενός καλού φίλου των Σπετσών και μεταφέρθηκε με έξοδα άλλων φίλων. Ύστερα τα μέλη του συλλόγου φτιάξαν μια σοφή εγκατάσταση. Στην αντλία για την κατάβρεξη της πίστας, βάλαν κρουνούς για να τροφοδοτούν τα πυροσβεστικά σε ώρα ανάγκης, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο, παρά να κατεβαίνουν την πλαγιά μέχρι τις δεξαμενές του Δήμου. Οι δοκιμές έδειξαν ότι χρειάζεται μόνο 3 ½ λεπτά για να γεμίσει το μεγάλο τρίτονο πυροσβεστικό (που παίρνει 3 κυβικά). Και ένας απλός υπολογισμός δείχνει ότι μπορεί να τροφοδοτήσει έως 30-40 διαδρομές, δίνοντας μέχρι 100 περίπου κυβικά. Αυτό γίνεται, εξηγεί ο Γιώργος Σταναθιώτης, «διότι μπορούμε ταυτόχρονα να αδειάζουμε τη δεξαμενή με ταχύτητα 50μ3/ώρα για πυροσβεστικά, αλλά και να τη γεμίζουμε με ταχύτητα 14μ3/ώρα απο τη γεώτρηση

Η δεξαμενή του συλλόγου (φωτο Δημήτρης Μπαλτάς)

Η δωρεά του συλλόγου προς την ΑΚΣΣ

Ο σύλλογος έφτιαξε λοιπόν και συντηρεί, με μεγάλη δαπάνη σε χρήμα απο το υστέρημα των μελών και φίλων του, και με τεράστια εθελοντική εργασία, μια πολύτιμη υποδομή που προστατεύει το δάσος που έφτιαξε ο Ανάργυρος και κληροδότησε στο ίδρυμα ΑΚΣΣ. Αλλά δεν είναι μόνο η γεώτρηση και η δεξαμενή. Είναι και η συνεχής παρουσία ανθρώπων στο ύψωμα, που εποπτεύουν τις δυο πλαγιές του νησιού και μπορούν έγκαιρα να ειδοποιούν σε περίπτωση πυρκαγιάς. Δηλαδή ο σύλλογος εξασφαλίζει κάτι που θα έπρεπε να είναι υποχρέωση της ΑΚΣΣ, ως αρμόδιος θεματοφύλακας.

Όταν λοιπόν η ΑΚΣΣ ζητά, απο τους εθελοντές που την οφελούν, να της πληρώνουν δεκαπλάσιο νοίκι, το μόνο που μπορεί να την δικαιολογήσει, είναι ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει τη γενναιόδωρη προσφορά τους.

Τα βραβεία στον πανελλήνιο αγώνα του 2010... (φωτο Ιάσων Ορλάνδος)

Οι αγώνες στην πίστα μότοκρος

Εκτός απο την καθημερινή εξάσκηση των νέων στην πίστα, υπάρχουν και οι αγώνες που οργανώνει ο σύλλογος. Επίσημοι αγώνες στην πίστα των Σπετσών έγιναν το 2004, το 2006 και το 2010. Το 2004 γίνεται ο πρώτος αγώνας σε νεκρή τουριστικά περίοδο για το νησί, με μεγάλη επιτυχία. Με την ενθάρρυνση απο αρκετούς επαγγελματίες που είδαν την προσέλευση του κόσμου στο νησί και το όφελος (τουριστικό και οικονομικό) που αποκόμισαν, έγινε και δεύτερος αγώνας την ίδια χρονιά, εξίσου πετυχημένος με τον πρώτο. Το 2006 γίνεται αγώνας motocross για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, με προσέλευση αθλητών και συνοδών απο όλη την Ελλάδα. Απο το 2007 ως το 2009 ο σύλλογος έχει δεμένα τα χέρια διότι είχε προκύψει διαμάχη ανάμεσα στην ΕΛΠΑ και στην ΟΜΕ (Ομοσπονδία Μοτοσικλετιστών Ελλάδας) για τη δικαιοδοσία του motocross. Μένει σε αναμονή και εξασκείται, ώσπου το 2009 επικρατεί τελικά η ΟΜΕ και καλεί όλους τους τοπικούς συλλόγους (ανάμεσά τους και των Σπετσών) να πάνε στην Πάτρα για να οργανώσουν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2010. Ο σύλλογος Σπετσών αναλαμβάνει να οργανώσει τον έναν απο τους αγώνες του Πρωταθλήματος και ξεκινά την πολύμηνη σκληρή δουλειά που απαιτείται. Τον Απρίλιο του 2010 διεξάγεται ο αγώνας του Πρωταθλήματος στις Σπέτσες, με μεγάλη επιτυχία. Ο σύλλογος φρόντισε να τηρήσει όλες τις προδιαγραφές και ήταν παρόντες γιατροί, ασθενοφόρο και πυροσβεστικό όχημα. Ήταν σε επιφυλακή και ελικόπτερο, προσφορά του κ.Νιάρχου απο την γειτονική Σπετσοπούλα.

... όπου υπήρχε αγωνιστική κατηγορία και για τα παιδιά (φωτο Δημήτρης Μπαλτάς)

—–

Advertisements

Kατηγορίες