Αναρτήθηκε από: Petros Haritatos | 07/03/2011

Απόκριες και σεξουαλικά

(Σημείωση: στο τέλος του κειμένου θα βρείς (α) εξήγηση για τα παρατσούκλια, και (β) το σεξουαλικό παραδοσιακό τραγούδι που ενόχλησε τον Λιοντόκαρδο.)

Κάτι θέλει να πει ο Λιοντόκαρδος και μού γνέφει: «Την άκουσες την Τ. πώς τραγούδαγε;» Εννοούσε μια σεβάσμια γιαγιά που είχε μερακλώσει σ’ένα γλέντι της Αποκριάς, τις προάλλες εδώ στις Σπέτσες. «Την είδες πώς γκάριζε, αυτή η άγια γυναίκα, για σεξ και συνουσίες; Έπεσα απ’τα σύννεφα γιατί πιο νεα ήταν πολύ σοβαρή. Κάτσε λοιπόν να σου πω για τις γυναίκες.»

Ο Λιοντόκαρδος θυμάται την Τ. απο παλιά. «Ήταν η πιο όμορφη κοπέλα του νησιού. Μιλάμε πριν 40-50 χρόνια, ήμουνα πιτσιρικάς. Καθώς ανέβαινα απο τη Ντάπια, μερικά στενά πιο πάνω, με σταματά και μού λέει: ‘πήγαινε στου Λέκα να μου κόψει καφέ’. Ήξερα γιατί. Δεν μπορούσε να προχωρήσει πιο κάτω. Οι νοικοκυρές τότε δεν κατέβαιναν στην αγορά. Ντρεπόντουσαν να πάνε στη Ντάπια, να περάσουν εκεί που κάθονται οι άντρες. Έπρεπε να είναι συνοδεία με τη μάνα ή με τον άντρα τους. Και ντυμένες ως απάνω. Πόδι δεν βλέπαμε, ούτε λαιμό ούτε χέρι. Σκέτη καλόγρια. Και να’τηνα τώρα στα γεράματα να κακαρίζει σα να’τανε στη Τρούμπα».

Απο το διπλανό τραπέζι πετιέται ο Μπακαλιάρος: «Μην τον ακούς, ακόμα τη ζηλεύει. Όλα τ’αγόρια ήμασταν τότε ερωτευμένοι μαζί της. Όσο γι’αυτά ρε Λιόντο που τραγουδούσε, τα ίδια λένε στις Απόκριες κι οι κόρες σου κι οι εγγονές σου. Σεμνές όλο το χρόνο και ξεδιάντροπες στις Αποκριές. Τα δυο αντίθετα. Μού το εξήγησε η Ζαργάνα αλλά το ξέχασα.»

Η Ζαργάνα είναι επιστήμων και έχει την εξής άποψη: «Αυτά τα δυο αντίθετα δεν συμβιβάζονται, είναι σαν το λάδι και το νερό. Η κυρία Τ. είναι και θεούσα και καυλιάρα. Απο τη μιά, οι κανόνες της θρησκείας όπως τους έφτιαξαν οι άντρες. Κι απο την άλλη οι νόμοι της φύσης, δηλαδή η γονιμότητα της γής και της γυναίκας. Αυτά τα αντίθετα συνυπάρχουν αλλά δεν συμφωνούν. Ενώ πιο παλιά, δεν ήταν αντίθετα, όσο υπήρχε η μεγάλη θεά η μητέρα-γη. Η θρησκεία τότε σεβόταν τη φύση. Τότε γεννήθηκαν αυτά τα τραγούδια για τη μήτρα και το σπόρο, το μουνί και τον πούτσο, για πράγματα φυσικά και διόλου πρόστυχα. Πότε έγιναν αισχρά; Τώρα πρόσφατα, τους τελευταίους 20-30 αιώνες, όταν οι άντρες κατάργησαν τη μητριαρχία, το φυσικό το βάπτισαν αισχρό και βάλθηκαν να μάς ελέγχουν. Αλλά όταν τελειώνει ο χειμώνας κι αρχίζει η άνοιξη, τότε ποθούν τη γονιμότητα για να καρπίσουν τα χωράφια τους. Και στις Απόκριες τραγουδάνε για γαμήσια μπροστά στις εγγόνες και στα εγγόνια τους. Άσε που πλέον τα μαθαίνουν στην τηλεόραση.»

Σημείωση (α): τα παρατσούκλια.

Τώρα το χειμώνα οι ακτινολόγοι της Ντάπιας έχουν χρόνο για κουβέντα. Στους πιο πολλούς αρέσει να δημοσιεύονται οι κουβέντες στην ιστοσελίδα. Κάποιοι όμως είπαν πως θα μιλάνε πιο ελεύθερα, αν δεν φαίνεται το όνομά τους. Όποιος λοιπόν θέλει να μιλάει και να σημειώνω, θα έχει παρατσούκλι. Και όπως πάντα, μπορεί όποιος θέλει να γράφει κατ’ευθεία στα Σχόλια (που έχουν φτάσει τα 611 μέχρι τώρα στην ιστοσελίδα).

Σημείωση (β): το τραγούδι που ενόχλησε τον Λιοντόκαρδο.

Είναι πολλά τα παραδοσιακά τραγούδια που κάποιοι τα θεωρούν πρόστυχα. Για παράδειγμα: Πώς το τρίβουν το πιπέρι. Ένα μουνί στην κερασιά. Σαράντα μουνιά με κύκλωσαν. Να’μουν νύχτα στο γιαλό. Ο Γιάνναρος απόθανε. Την τρανή την αποκριά. Ακολουθεί το τραγούδι που ενόχλησε τον Λιοντόκαρδο. Η Ζαργάνα νομίζει πως ίσως τον ενόχλησε επειδή δείχνει τη γυναίκα να καθοδηγεί το ερωτικό παιχνίδι.

Ανέβηκα στην πιπεριά

Aνέβηκα στην πιπεριά μαυρομάτα και ξανθιά
για να κόψω ένα πιπέρι συ ‘σαι το γλυκό μου ταίρι

Bλέπω μια κόρη κι άλλαζε και την καρδιά μου τάραζε
και μου λέει μη φοβάσαι βάλ’ το χέρι σου και πιάσε

Tην τσίμπησα μες στο λαιμό σκούζει φωνάζει όχι εδώ
και μου λέει παρακάτω από το λαιμό πιο κάτω

Tην τσίμπησα στα δυο βυζιά σκούζει φωνάζει κερατά
και μου λέει παρακάτω απ’ τα δυο βυζιά πιο κάτω

Tην τσίμπησα στον αφαλό σκούζει φωνάζει ούτε ‘δω
και μου λέει παρακάτω απ’ τον αφαλό πιο κάτω

Tην τσίμπησα στα γόνατα φωνές και ξελιγώματα
και μου λέει παραπάνω απ’ τα γόνατα πιο πάνω

Σκύβω κι ο μαύρος τι να δω να ρεματάκι δροσερό
γύρω γύρω είχε βούρλα και στη μέση μια βρυσούλα

Ήτανε και κατηφόρα έβαλα και λίγη φόρα
πέφτει σκούζει απ’ τη χαρά της και την άκουσ’ ο μπαμπάς της

Tι έχεις κόρη μ’ κι είσαι κάτου κι είν’ τα πόδια σου στ’ αυτιά τ’
μέγας πόνος μ’ έχει πιάσει και με τρίβει να περάσει.

Πώς καταλήγει η ιστορία στο τραγούδι Θειά μου Νικολάκαινα:
(…)
και μου λέει: «Παραπάνω, απ’ τα γόνατα πιο πάνω»
και την πιάνω απ’ το μερί «Να, κοντεύει να το βρει»
και μου λέει: «Παραπάνω, από το μερί πιο πάνω»

Ανάμεσ’ από το μερί, βλέπω τούρκικο τζαμί,
μπαίνει ο χότζας μες στη μέση με το κόκκινό του φέσι,
μια κοιλιά χτυπάει την άλλη, γίνεται χαρά μεγάλη.

Πώς καταλήγει η ιστορία στο τραγούδι Παπαδοπούλα αγάπησα:
(…)
Την έπιασα απ’ τα γόνατα, λιγούρες και καμώματα,
και μου λέει παραπάνω, απ’ τα γόνατα πιο πάνω.
Σκύβω ο δόλιος τι να δω, έναν γάτο μαλλιαρό.
Κάθομαι και γονατίζω, την κουμπούρα μου γιομίζω,
και της ρίχνω μια στα σκέλια, ξεκαρδίστηκε στα γέλια.

—–

Advertisements

Kατηγορίες