Αναρτήθηκε από: Petros Haritatos | 30/03/2011

Ο «Γλάρος» του Τσέχωφ στην Καποδιστριακή

Η θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σπετσών θα ανεβάσει την κωμωδία του Τσέχωφ «Ο Γλάρος» στην Καποδιστριακή Στέγη Σπετσών το Σάββατο 2 Απριλίου καθώς και την Κυριακή 3 και τη Δευτέρα 4 Απριλίου, στις 8 μμ. Εισιτήρια πωλούνται στην είσοδο αλλά και στα καταστήματα Τσαπάρα, Τσακούμη και Μυτιληναίου. Τη σκηνοθεσία έκανε ο καθηγητής και συγγραφέας Γιώργος Σταματίου, που γράφει τα εξής για το έργο:

Ο Αντόν Τσέχωφ έχει χαρακτηρισθεί «ανατόµος της ανθρώπινης ψυ­χής» κι ακόµη «ποιητής του Θεάτρου». «Ο Γλάρος» του στην ουοία είναι έ­να µεγάλο ποίηµα σε πρόζα. Συναισθηµατικά σφραγίζεται από την αυτο­κτονία ενός νέου, µόλις 25 χρόνων, ανθρώπου, του Κωνσταντίν Γαβρήλο­βιτς Τρεπλέβ ή Κώστια. Αλλά τι σπρώχνει τον Κώστια στο απονενοηµένο διάβηµά του; Το σύνδροµο της αποτυχίας. Η βαθιά συνειδητοποίηση ότι έ­χει αποτύχει καλλιτεχνικά και ερωτικά. Σε συνδυασµό βέβαια µε µιαν υπε­ρευαισθησία που επιχωριάζει σε άτοµα της ιδιοσυγκρασίας του και που τα ωθεί όλο και πιο πολύ στην απελπισία, όλο και πιο κοντά στο ηθικό αδιέ­ξοδο. «Αυτό άρχισε από εκείνη τη βραδιά που το έργο µου είχε τόσο άδοξο τέλος. Οι γυναίκες ποτέ δε συγχωρούν την αποτυχία … Αν ήξερες πόσο δυστυχισµένος είµαι … ».

Γύρω από το βασικό, συναισθηµατικό και ιδεολογικό, µοτίβο, ο Τσέ­χωφ κεντάει και άλλες παραµέτρους που εµπλουτίζουν το έργο σε Ιδέες και Συναισθήµατα. Υπάρχει για παράδειγµα το µοτίβο της µη ενθάρρυν­σης και της καταπίεσης των νέων ανθρώπων από τους µεγάλους και «φτασµένους». Η µητέρα του Κώστια, η µαντάµ Αρκάντιν δεν δείχνει «την απα­ραίτητη επιείκεια στη νεανική µαταιοδοξία» και καταπιέζει το γιό της µε το να του στερεί ακόµη και τα στοιχειώδη, την καλή ένδυση δηλ. και την ψυχαγωγία, µα πάνω απ’ όλα του πνίγει κάθε δηµιουργική φιλοδοξία. Η βαριά σκιά των «επιτυχηµένων» τύπου Γκριγκόριν συνθλίβει εκείνους που πιστεύουν ότι απέτυχαν.

Στον αντίποδα του Κώστια στέκει µια άλλη καταπιεσµένη – «µαρα­γκιασµένη» θα την έλεγε ο Σεφέρης – νεανική ψυχή, εκείνη της Νίνας. Η Νί­να καταφέρνει και επιβιώνει ψυχικά και σωµατικά. Ίσως γιατί είναι πολύ νέα και πολύ αγαθή! Ίσως γιατί «έχει µάθει να σηκώνει το σταυρό της». Η ίδια η Νίνα εξοµολογείται. «Εγώ τώρα πιστεύω, κι αυτό µε κάνει να πονώ λιγότερο. Κι όταν σκέφτοµαι την τέχνη µου, την αποστολή µου, δε φοβάµαι τη ζωή». Στην πίστη της νεαρής θεατρίνας ο Τρεπλέβ αντιτάσσει την αβε­βαιότητα, µια ζωή χαοτική που κάθε µέρα βουλιάζει «στα όνειρα και στις φαντασίες µη ξέροντας σε ποιον και τι χρειάζονται όλα αυτά».

«Ο Γλάρος» του Τσέχωφ είναι µια κωµωδία έµφορτη από σύµβολα, η άσπρη ένδυση και η µαύρη ένδυση, η σκηνή όπου θα παιχθεί το νεανικό έρ­γο του Κώστια, η λίµνη µε τα µάγια της και πάνω απ’ όλα ο γλάρος που εύ­κολα µπορεί κανείς να του πάρει την ψυχούλα, όπως το ίδιο εύκολα και ασυνείδητα µπορεί να καταστρέψει κανείς µιαν ανθρώπινη ψυχή!

Ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί του έργου καλούµαστε να ερµηνεύσουµε τα σύµβολα και να τους δώσουµε την αληθινή ανθρώπινη υπόσταση. Και να το κάνουµε µε ειρωνεία, µε χιούµορ και βαθιά συµπόνια στον άνθρωπο­γλάρο, όπως κάνει ο Τσέχωφ στο έργο του!

Γιώργος Σταµατίου

—–

Advertisements

Kατηγορίες