Τα πιο σημαντικά

Τα πιο σημαντικά θέματα στις Σπέτσες του 19ου αιώνα

(με βάση τις αποδελτιώσεις απο τα βιβλία πρακτικών του Δημοτικού Συμβουλίου)

ΠΡΟΣΟΧΗ: οι ημερομηνίες γίναν με αντίστροφη μορφή (λ.χ. η 15 Φεβρ.1851 ως 1851.02.15) για να διευκολύνουν την ηλεκτρονική ταξινόμηση στην αρχική μορφή Word.

1.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

(1851.07.11) Με την πράξη του αρ.193, το Δημ.Συμβούλιο ζητά από την Κυβέρνηση να δώσει υποτροφία στον άπορο φοιτητή Ιωάννη Δρίτσα για να συνεχίσει τις ιατρικές σπουδές του στην Ευρώπη. Επικαλείται την θυσία του πατρός του στην Επανάσταση καθώς και το ότι «ουδείς άλλος από τον Δήμο Σπετσών υπήρξε ποτέ υπότροφος, ουδ’εξόδευσε πώποτε η Σεβαστή Κυβέρνησις προς εκπαίδευσιν νέου τοιούτου εις την Ευρώπην, ενώ προς τον αυτόν σκοπόν εδαπάνησε αφειδώς δια πολλούς άλλων δήμων, μήτε Ιστορικών μήτε θυσιασθέντων ως ο Δήμος των Σπετσών προς απελευθέρωσιν του έθνους».

 2.ΕΡΓΟΛΑΒΙΑ ή ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ;

(1853.04.11) Να μην αναθέσουμε σε ιδιώτη εργολάβο το λάδι του φάρου διότι «ο φωτισμός του φάρου τούτου αφορά την ασφαλή προειδοποίησιν των προερχομένων άλλοθι πλοίων και η καθ’ εκάστην νύκτα φωταψία πρέπει να είναι τακτική». Άρα δεν μπορεί να ανατεθεί, χάριν οικονομίας, σε κάποιον που «θέλει βεβαίως ελαττώνει, προς ιδιοτελή σκοπόν, το έλαιον του φάρου και επομένως η ελαττωθησομένη φωταψία θέλει φέρει προσκόματα εις τας προσορμήσεις των πλοίων».

3.ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

(1860.01.29) Ο ενωμοτάρχης της ενταύθα 76ης Ενωμοτίας της Χωροφυλακής ζητά από τον Δήμο «την αύξησιν του χρηματικού ποσού του χορηγήματος των εξόδων εις είκοσι δραχμάς κατά μήνα αντί των χορηγουμένων έξ δραχμών δια προμήθειαν ποσίμου ύδατος της Χωροφυλακής καθότι το ποσόν αυτό απέναντι της πανδήμου ελλείψεως τρεχουμένων υδάτων εν τή Νήσω ταύτη δεν επαρκή δια μιάς εβδομάδος αγορών ύδατος και τ’αχθοφορικά τούτου, αφού μάλιστα εις τον Στρατώνα δεν υπάρχει δεξαμενή και κατά τας θερινάς εποχάς τιμάται έκαστον βαρέλι τριάκοντα οκάδων χωρητικότητος, πλέον των τριάκοντα και τεσσαράκοντα λεπτών, το δε προσωπικόν μάλιστα της Χωροφυλακής εδιπλασιάσθη ήδη … πλέον των δύο βαρελιών την ημέραν ώστε υπολογιζομένης της περί τούτου δαπάνης υπερβαίνει τας είκοσι δραχμάς κατά μήνα».

4.ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΕΙΣ

(1851.08.10) Υπάρχει πρόβλημα, διότι «τινές των πολιτών, έχοντες παρακειμένας οικίας εις τα της Αρκτοανατολικής πλευράς της Νήσου ταύτης παράλια, κατεπάτησαν τα ακτάς, εμόλωσαν μέρος θαλάσσης και οικοδόμησαν επ’αυτού» (πράξις Αρ.209 του Δημοτικού Συμβουλίου).

5.ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

(1867.07.24) Στο Δημ.Συμβ: άφιξη περίπου 600 «προσφύγων εκ Κρήτης φυγόντων την μάχαιραν του εχθρού και ζητούντων προστασίαν και περίθαλψιν».

(1869.01.04) Στο Δημ.Συμβ: πώς να περιθάλψουμε τους Κρήτες πρόσφυγες όταν η Κυβέρνηση κατάσχει το 1/5 των εσόδων για αποζημίωση των καθυστερούντων κληρούχων;

6.ΠΛΑΣΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

(1857.04.25) Εμφανίζονται κάποιο ως δήθεν δικαιούχοι επί των ναυτικών αποζημιώσεων (του Κράτους προς τους Σπετσιώτες) φέρνοντας χαρτιά της τότε κοινότητας. Όμως οι μόνοι γνήσιοι τίτλοι είναι αριθμημένοι και ανήκουν σε όσους αποτελούσαν τότε το Κοινό, δηλ. στους πρόκριτους και πλοιάρχους του Αγώνα. Συνεπώς, «όσαι τυχόν αποδείξεις ευρίσκονται μη αριθμημέναι δεν είναι γνήσιαι ως προελθούσαι από ευρεθέντα άγραφα μπεγιάζια (;) άτινα ευκόλως εξελέγχονται από την διάφορον γραφήν άμα παραβληθώσι προς τας κυρίως αποδείξεις των προκρίτων».

(1857.04.25) Το Υπουργείο των Οικονομικών ζητά από τον Δήμο να δώσει τα ονόματα όσων είναι δικαιούχοι αποζημιώσεων από την εποχή του Αγώνα. Παίρνοντας ως βάση τα επίσημα έγγραφα του 1830, το Δημοτικό Συμβούλιο καταρτίζει πίνακα με 49 δικαιούχους, για συνολικό ποσό συνεισφοράς 552.540 διστήλων, από τα οποία κατεβλήθησαν τα 90.000 από τον Καποδίστρια. Τότε εξοφλήθηκαν και οι «διάφοροι» δικαιούχοι με το ποσό των 16.960 διστήλων.

7.ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

(1854.05.01) Περίπου 400 «ναυτοκάτοικοι Σπετσών» υποβάλλουν αναφορά στον Δήμο, όπου περιγράφουν «την λυπηράν κατάστασιν των οικογενειών αυτών από της απορίας και της στερήσεως των απολύτως αναγκαίων, την έλλειψιν των πηγών εξ ών επορίζοντο πάντες οι κάτοικοι, τα πλοία, η κίνησις των οποίων εμποδισθείσα εκ των πολεμικών περιπετειών κατέστησε αργούς τους Ναυτικούς». Έτσι, σ’αυτόν «τον άφορον προϊόντων και ξηρόν τούτον τόπον, η ακινησία των πλοίων έφερεν την απελπισίαν εις την καρδίαν παντός Σπετσιώτου, η δε απειλουμένη δυσπορία της ενδεούς κατά τα 4/5 των κατοίκων μερίδος δύναται να παραλύση την μικράν μας ταύτην κοινωνίαν, και φόβος επίκειται μέγας μήπως κορυφουμένης της πείνης επιφέρει συμβάντα απευκταία». Συνεπώς ο Δήμος παρακαλεί την Κυβέρνηση να λάβει μέτρα για να δοθεί εργασία στους «προθύμους δι’ υπηρεσίαν Ναυτικούς Σπετσών».

8.ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΑΡΙΟΥ

(1854.03.05) Συνέρχεται το Δημ.Συμβούλιο για να «προλάβη τον εκ της ελλείψεως γεννημάτων (δηλ. σταριού) επαπειλούμενον εκ του λιμού κίνδυνον των κατοίκων». Οι Σπέτσες έχουν στάρι που δεν υπερβαίνει τα χίλια κοιλά (δηλ. …… ) άτινα μόλις επαρκούσι εις μιάς εβδομάδος τροφήν». Αποφασίζει συνεπώς ο Δήμος να προσφύγει σε άτοκο δάνειο από τους εύπορους συμπολίτες, για ν’αγοραστεί επειγόντως στάρι. Παράλληλα ο Δήμος αναλαμβάνει να καλύψει την ζημιά σε περίπτωση που το στάρι πουληθεί κάτω από το κόστος, ή συμβεί «θαλασσοκίνδυνον δυστύχημα» κατά την μεταφορά.

(1854.03.19) Δυστυχώς επέστρεψαν κενά τα πλοία που πήγαν να φορτώσουν στάρι, «ένεκα της απαγορεύσεως των δημητριακών καρπών της Ρωσσίας». Ο Δήμος στρέφεται προς την Κυβέρνηση, την παρακαλεί να στείλει 5000 κοιλά και υπόσχεται να τα εξοφλήσει μόλις πουληθεί η ποσότητα.

9.ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΦΕΣΗ

(1854.12.01) Σε πρακτικό του Δημ. Συμβουλίου που δεν υπογράφηκε, διαβάζουμε πως «ο χειμών και η ακινησία του Ναυτεμπορίου επεσώρευσε τους κατοίκους εις τον τόπον η δε ανέχεια και απορία αυτών αφ’ενός, η ψηλή τιμή των γεννημάτων (δηλ. του σταριού) αφ’ετέρου, ήτις καταθλίβει ολονέν την ενδεή κλάσιν ως διατελούσα εις πλήρη αργία και ανεργασία, θέλη γενή παραίτιος εις το να εξωκείλη εις αθεμίτους πράξεις φερούσαν κατόπιν λυπηράς συνεπείας και δυσάρεστα αποτελέσματα.» Εαν έγιναν νυκτοκλοπές και άλλες παρόμοιες πράξεις «είναι απόρροια της πείνης των στερουμένων και αυτών των απολύτως αναγκαίων, η δε Ανάγκη του λιμού καθίστασιν τους ανθρώπου και θρασυτέρους και αγριοτέρους». Έτσι, επειδή η τοπική αστυνομική δύναμη δεν επαρκεί, παρακαλείται η Κυβέρνηση να στείλει στρατιωτική δύναμη.

10.ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΑΞΗ – ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

(1852.10.12) Άρχισε ο χειμώνας, εποχή που δένουν τα πλοία «και κατά συνέπειαν συναθροιζομένων των πληρωμάτων αυτών και αργία διαμενόντων, έπεται ανατιρρήτως να συμβαίνωσι αθέλητοι πράξεις φέρουσαι κατόπιν σοβαράς συνεπείας και δυσάρεστα αποτελέσματα». Δεν επαρκούν οι 5 πολιτοφύλακες, οι 2 δημοτικοί ειρηνοφύλακες και «το ευάριθμο προσωπικό της σταθμευούσης ενταύθα ενόπλου δυνάμεως της Χωροφυλακής». Συνεπώς, το Δημ.Συμβούλιο αποφασίζει να διορισθούν άλλοι 10 πολιτοφύλακες.

(1867.05.13) Αρ.Πρ.33 του Δημ.Συμβουλίου: Θέλουμε 8 αστυνομικούς για τους 6 χειμερινούς μήνες. «Ενεκεν της ακινησίας των πλοίων, μένει ενταύθα μέγα μέρος των ναυτών, οίτινες εις ουδέν ασχολούμενοι παραδίδονται συχνά εις την μέθην και κατά συνέπειαν συμβαίνουν ταραχαί και άτοπα.»

11.ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΑΞΗ – ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

(1854.05.10) Τα πράγματα χειροτερεύουν και το Δημοτικό Συμβούλιο εγκρίνει να διορισθούν από τον Δήμαρχο «είκοσι πέντε πολιτοφύλακες της εμπιστοσύνης του και εκ των της εντίμου διαγωγής». Στηρίζει αυτή την απόφαση (Αρ. πράξεως 242) στο ότι «πνεύμα οχλαγωγικόν, υπό το πρόσχημα της ενδείας και του λιμού της απόρου κλάσεως των κατοίκων, προτίθεται να διαταράξει την κοινήν ησυχίαν και τάξιν του τόπου, και τούτου δείγματα πρόσφατα υπήρξαν τα λαβόντα χώραν κατά τον παρελθόντα και τον τρέχοντα μήνα κινήματα, οίον η αναφορά τετρακοσίων σχεδόν πολιτών πρότερον, και η χθεσινή συρροή απειραρίθμου όχλου πολιτών, συνελθόντων εις το δημαρχικόν κατάστημα και απαιτούντων δια κραυγών παραλόγους αξιώσεις και ζωοτροφίας δια της βίας κλπ κλπ». Αναφέρει ως υποκινητή την αντιπολίτευση: «… ο σκοπός της οχλαγωγικής συρροής ταύτης υπάρχει άλλος παρ’ οποίον πασιφανή δήθεν αιτίαν του λιμού· και δια να προληφθή πάν ενδεχόμενον απευκταίον συμβάν, είναι ανάγκη να ενισχυθεί η ενταύθα δημοσία δύναμις δια του διορισμού εικοσι πέντε πολιτοφυλάκων εκ των της τάξεως εμφρόνων πολιτών και εν περιπτώσει δεινής εξελίξεως (;) να προσκληθώσιν εις ενίσχυσιν της δημοσίου δυνάμεως και της δημοτικής Αρχής και πάντες οι διαθέσιμοι αξιωματικοί του Β.Ναυτικού Σπετσιώτες».

12.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ – ΔΡΟΜΟΙ

(1860.03.09) Ο Δήμαρχος Αδριανός Σάντος εξηγεί ότι, «άν και η πόλις των Σπετσών είναι φυσικώς επίπεδος και αι οδοί δεν χρήζουσι σπουδαίον χαρακτηρισμόν, δέονται όμως εις τινά μέρη ισοπέδωσιν δι’απλής εργασίας και την κατασκευήν τριών ή τεσσάρων Γεφυρών (…) ώστε δια της προσωπικής εργασίας των Δημοτών να εκτελεσθή το δημοφελές τούτο έργον». Κατόπιν, το Δημοτικό Συμβούλιο, στηριζόμενο σε δύο διαταγές του Επαρχείου Σπετσών και Ερμιονίδος περί εκτελέσεως δημοτικών έργων, και θεωρώντας «ότι δια χρηματικής δαπάνης του Δήμου δεν είναι δυνατόν να εκτελεσθώσι τοιαύτα έργα διότι τα Δημοτικά εισοδήματα δεν επαρκούσιν», καταλήγει ότι «δύνανται να κατορθοθώσιν ταύτα ευκολώτερον δια της προσωπικής εργασίας των Δημοτών ή αντ’αυτής δια της πληρωμής των ημερομισθίων άλλων αντικαταστάτων εργατικών προσώπων». Κατόπιν διορίζει μια τριμελή επιτροπή (Αντ. Α. Δρίτσας, Γιάννος Μ.Γιαννούκος και Αναγνώστης Πνευματικός) ώστε, μαζί με 2-3 από τους εμπειροτέρους κτίστες, να συντάξει τον προϋπολογισμό των υλικών και της προσωπικής εργασίας για την κάθε γέφυρα, καθώς και της απλής εργασίας για την ισοπέδωση των ανωμάλων οδών.

13.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ – ΛΙΜΑΝΙ

(1853.10.11) Ο Δήμος αποφασίζει να γίνουν έργα στο λιμάνι: να μπούν δέστρες για τα πλοία και να αποβυθισθεί «η προ του στομίου του λιμένος βυθισμένη προ ικανών ετών τσαμαδούρα». Θα κοστίσει περίπου 4,000 δρχ και, επειδή τα πλοία «εις την παρούσαν εποχήν κινούνται επωφελώς», θα επιβληθεί ένας εφ’άπαξ φόρος 10 λεπτών ανά τόνο στα τοπικά πλοία.

14.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ – ΛΙΜΑΝΙ ΝΤΑΠΙΑΣ

(1881.01.28) Σχέδιο αποφάσεως για να επεκταθεί το λιμάνι της Ντάπιας. «(Ο Δήμαρχος Σπετσών) υπέβαλε πρότασιν περί επεκτάσεως του όρμου παρά τη Δημαρχία δι’ενός βραχίονος όπως προσορμίζονται ακωλύτως εκείσε πλοία και επιβάται, η δε εξαγωγή των εμπορευμάτων γίνεται ασφαλεστέρα.» Γι’ αυτό ζητά «να επιβληθεί εφ’όλων των εισερχομένων εις την Νήσον Σπετσών ήμισυ επί τοις εκατόν».

(1881.10.16) (Ο Δήμαρχος) «κατόπιν υπέβαλε πρότασιν περί κατασκευής βραχίονος παρά τη Δημαρχία επί του υπάρχοντος φυσικού λιμένος και έναντι του παρά τή οικία Σάντου (όπου τώρα ο ΟΤΕ) υπάρχοντος ετέρου ορμίσκου, το δε Συμβούλιον απεδέχθη ταύτην με την επιβολήν δασμού 1/2 % εφ’όλων εν γένει των εισερχομένων εμπορευμάτων.»

(1881.11.09) Ο Δήμαρχος Σπετσών επρότεινε εις το Συμβούλιον … την κατασκευήν των δύο βραχιόνων επί των άκρων του παρά τή Δημαρχία υπάρχοντος λιμένος, ίνα δε γίνη γρηγορώτερα και ευκολώτερα, είναι ανάγκη να συνομολογηθεί δάνειον επί υποθήκη των ψηφισθησομένων λιμενικών φόρων και να επιβληθεί φόρος εφ’όλων εν γένει των εμπορευμάτων των εισερχομένων εις την Νήσον ταύτην 1/2 % και επί τετραετίαν».

15.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ – ΜΠΑΛΤΙΖΑ

(1866.07.10) Αριθ.Πρ.12 – Το Δημ.Συμβ. συζητά φόρο για να καθαριστεί το λιμάνι, του οποίου ένα μέγα μέρος έχει καταστεί σχεδόν άχρηστο, και να κατασκευαστεί αιμασιά (φράχτης από πέτρες χωρίς συγκολλητική ύλη, η ξερολιθιά) πέριξ του λιμένος. Η εργασία του καθαρισμού άρχισε το 1865 και συνεχίζεται. Εκεί που στη Μπάλτιζα σχεδόν δεν περνούσε λέμβος, τώρα περνούν πλοία α’ τάξεως. Να ζητηθεί δάνειο 40.000 για επιτάχυνση του έργου.

16.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ – ΠΑΡΑΛΙΑΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

(1858.07.16) Στο Δημοτικό Συμβούλιο, που προεδρεύει ο Ιωάννης Θ. Μέξης, ο Δήμαρχος Α.Σάντος εκθέτει τα προβλήματα της συγκοινωνίας. «Η προ πολλών ήδη χρόνων ακανονίστως και ατάκτως ανέγερσις των οικοδομών, καθ’ όλων των κατά την Αρκτοανατολικήν πλευράν της πόλεως παραλίων, τουτέστιν, των από την θέσιν λεγομένην Κουνουπίτσαν μέχρι του ακρωτηρίου του λιμένος, και η πετρώδης και ανώμαλος πλησίον των οικοδομημάτων ακτή εφ’όλου του μέρους εκείνου, καθιστώσιν πολλά δύσκολον την συγκοινωνίαν των κατοίκων και λίαν απαίσιον την πρέπουσαν … θέαν απάντων των προσερχομένων εις την ιστορικήν ταύτην νήσον χάριν περιεργείας αλλοδαπών». Παράλληλα, «η ανώμαλος των οικοδομών σειρά αφ’ενός, και οι ύφαλοι λίθοι των παραλίων εξ άλλου, δυσκολεύουσιν την εξαγωγήν και αυτών των πλέον βαναύσων εμπορευμάτων και ογκωδών πραγμάτων». Γι’αυτό, ζητά από την «πατρικήν Κυβέρνησιν της Α.Μεγαλειότητος του πολυποθήτου ημών Βασιλέως Όθωνος», να επιτρέψει στον Δήμο να επιστατήσει ώστε «οι έχοντες πλησίον της θαλάσσης οικοδομάς να μολώσωσιν ενώπιον αυτών, και κτίσωσιν τακτικήν κατά σειράν προκυμαίαν, και παραχωρήση εις τον Δήμον την από το Δημαρχικόν κατάστημα μέχρι του Αγίου Μάμμαντος παράλιον». Επίσης ζητά να του επιτραπεί «να μολώση παράλιον εις μέρος κεντρικόν και κατάλληλον εις χρήσιν πλατείας και Δημοτικής Αγοράς». Αυτή θα περιέχει «καταστήματα, κρεοπωλείον, ιχθυοπωλείον, οπωροπωλείον κλπ συντείνοντα εις την υγείαν της κοινωνίας και εις την αξιοπρέπειαν της νήσου». Τόσον η αγορά όσο και η προκυμαία αφορούν «την γενικήν του τόπου καλλονήν, ήτις δια την ιστορικότητα της Νήσου ταύτης αντανακλάται εις την ελληνικήν αξιοπρέπειαν».

17.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ – ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΩΝ

(1868.07.29) Πράξις 64 στο Δημ.Συμβούλιο: τώρα που καθαρίστηκε το λιμάνι, να μεταφερθούν τα ναυπηγεία προς τον Αγ.Νικόλαο. διότι με τα υλικά και έρματα που ρίχνουν, πάλι θα μπαζωθεί το λιμάνι.

18.ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ -ΡΥΜΟΤΟΜΙΑ

(1866.11.13) Στο Δημ.Συμβ., σχέδιο ρυμοτομίας για να ευθυγραμμισθεί η πόλις. Είναι αναγκαίο και χρήσιμο αλλά ο Δήμος δεν είναι εις κατάστασιν να αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες των οποίων αι οικίαι θα κοπούν λόγω του σχεδίου.

(1868.07.29) Συζήτηση στο Δημ.Συμβ. για κατεδαφίσεις ώστε να ευθυγραμμισθεί η προκυμαία της Μπάλτιζας.

19.ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΒΟΣΚΗΣ

(1874.11.30) Στο Δημ.Συμβ: να απαγορευθεί η βοσκή από ξένους ποιμένες στις Σπέτσες και την Σπετσοπούλα, διότι προκαλούν ζημιά στα κτήματα. «Επειδή η περιφέρεια των δύο νήσων είναι μικρά, εν αυτή δε κείνται διάφορα φθαρτά κτήματα παλαιά και νέα ήτοι ελαιώνες, αμπελώνες, αμυγδαλαιώνες, συκαιώνες και τα τοιαύτα, δεν μένουν παρά ελάχιστα ακαλλιέργητα, εις τα οποία δια να μεταβώσι και βοσκήσωσι ζώα πρέπει να διέλθωσι δια των κτημάτων τούτων και να προξενήσωσι ζημίας, επομένως η εν ταις νήσους ταύτας διαμονή και νομή ξένων ποιμνίων είναι επιβλαβής και επιζήμιος».

20.ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΖΗΤΟΥΝ ΜΕΙΩΣΗ ΦΟΡΩΝ

(1860.04.20) Το Δημοτικό Συμβούλιο εξετάζει την «αναφορά τριάκοντα τεσσάρων ενταύθα μεταπρατεμπόρων» που ζητούν την «τροποποίησιν της φορολογικής διατιμήσεως και ελαττωσιν του εμμέσου δημοτικού φόρου επί επτά ή οκτώ ειδών (…) οίον του σαπουνίου, του θυμιάματος, του σιδήρου, των σχοινίων, καρφιών, σταπετσίου (;;;), κομμίου κλπ». Όμως, παρατηρεί ότι «το βάρος του δημοτικού φόρου δεν υποφέρουσιν οι πωλούντες τα εμπορεύματα, την τιμή των οποίων αυξάνουν αναλόγως του φόρου, αλλά οι καταναλίσκοντες ταύτα αγοραστές κάτοικοι». Όσον αφορά τον φόρο «του σιδήρου, των σχοινίων και λοιπών ναυπηγησίμων υλών υποφέρει μάλλον η ανωτέρα τάξις των οικοκυραίων ιδιοκτητών των πλοίων και εμποροπλοιάρχων, μεθ’ ών συγκαταριθμείται (δηλ. συγκαταλέγεται) και το Σώμα του Δημοτικού τούτου Συμβουλίου, όπερ συνέταξε την προσβαλλομένην ήδη διατίμησιν, χωρίς ν’αποβλέψη εις τα ίδια συμφέροντα, αλλ’ εις εκείνα του Δήμου».

21.ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΩΝΗ

(1868.07.29) Στο Δημ.Συμβ: οι έμποροι παραπονούνται πως ο Τελώνης υπερβάλλει στην εκτίμηση των εμπορευμάτων.

22.ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

(1851.02.15) Δήμαρχος ο Ν.Β.Γκίνης, Πρόεδρος Δημ.Συμβουλίου ο Νικόλαος Α. Κυριακός. Θέμα στο Συμβούλιο, η δημοπρασία των εμμέσων δημοτικών φόρων. Δόθηκαν προσφορές «δια την μερίδα των κρεοσφαγίων δραχμαί 620, των καυσοξύλων και ανθράκων δρχ 301, τού κοιλού 300 και του στατήρος 77». Επειδή όμως «ουδείς ανεφάνη εκμισθωτής» για τα άλλα είδη, «των οινοπνευμάτων, των ρευστών, των ωνίων, των δημητριακών καρπών και των εμπορευμάτων», ο Δήμος θα επιληφθεί ο ίδιος για την είσπραξη του φόρου σ’αυτά τα είδη.

23.ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ

(1859.09.25) Ο προϋπολογισμός του Δήμου προέβλεπε 900 δρχ για την μισθοδοσία πέντε νοθοτρόφων «διότι τόσα ήταν εκτεθειμένα νόθα, ότε συνετάχθη ο προϋπολογισμός». Όμως, επειδή από τότε έχουν εκτεθεί κι άλλα βρέφη, το Δημ.Συμβούλιο εγκρίνει ακόμα 150 δρχ για την φροντίδα τους.

(1860.03.26) Εκτός από τα έξη έκθετα βρέφη που καλύπτονται από τον Προϋπολογισμό, επαρουσιάσθηκαν κι άλλα τρία εις τας αρχάς του Ιανουαρίου. Γι’αυτό, το Δημ.Συμβούλιο ψηφίζει άλλες 420 δρχ «προς συμπλήρωσιν των εξόδων της διατροφής ωσαύτων των εκτεθέντων».

24.ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ – Ο ΠΙΟ ΠΑΛΙΟΣ

(1851.11.27) Ο παλαιότερος προϋπολογισμός του Δήμου που διασώζεται στα αρχεία του Δήμου αφορά το 1852. Είναι ύψους 17.130 δραχμών από τις οποίες 13.300 είναι από τους έμμεσους φόρους (πράξις Αρ.197 του Δημ.Συμβουλίου). Όμως, όπως φαίνεται από την κατοπινή πράξη Αρ.199, η Νομαρχία δεν εγκρίνει όλα τα κονδύλια και αναγκάζεται ο Δήμος να κάνει έφεση.

25.ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ – ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ

(1858.11.10) Το Δημοτικό Συμβούλιο κάνει έφεση κατά αποφάσεως της Νομαρχίας Αργολίδος και Κορινθίας, που αμφισβητεί τα κονδύλια του προϋπολογισμού για το 1859. Μεταξύ άλλων, εξηγεί: «Επειδή η ψηφισθείσα μερίς των δρχ. 2050 δι’έξοδα της εκβυθίσεως του Σημαντήρος και της αποκαταστάσεώς του εις την επιφάνειαν της θαλάσσης πρό του στομίου του λιμένος δια την επί του απόπλου και κατάπλου ευκολίαν και εξασφάλισιν των πλοίων, της μόνης περιουσίας των Σπετσών και της ζωής των κατοίκων εν γένει, είναι εκ των ου άνευ αναγκαιοτάτη και προτιμητέα απ’ άλλων δημοτικών αναγκών, διότι παρά των πλοίων αυτών ανηγέρθησαν τα δύο ήδη δημοτικά Σχολεία, τα λοιμοκαθαρτήρια, το Φάρον, και εξ αυτών διατηρείται ο Δήμος και παράγονται ικανά οφελήματα εις το Δημόσιον, και δι’αυτών τούτων των πλοίων, πάλιν θέλουσι ανεγερθή, ελληνικόν και δημοτικόν των Κορασίων Σχολεία και άλλα δημοφελή έργα θέλουσι διαπραχθεί με την δέουσαν ευκαιρίαν. Επομένως ο Δήμος δεν έχει επί του παρόντος απόλυτον ανάγκην καταστήματος ελληνικής Σχολής, έχοντος προ πολλού ήδη για τοιαύτην χρήσιν τα πέριξ του Δημοτικού Ναού, ο Άγιος Νικόλαος, Καταστήματα, δι’ών θεραπεύεται η ανάγκη αύτη, και προς τούτοις δια του ποσού των δραχμών 2050 δεν δύναται ν’αναγερθή νέον κατάστημα ελλ.Σχολής εκ θεμελίων, ει μή από της προσδοκωμένης των εξασφαλιζομένων πλοίων συνδρομής».

26.ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ – ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

(1874.11.22) Στο Δημ.Συμβ: το Δημόσιο Ταμείο κάνει κατάσχεση κατά του Δήμου, που δεν μπορεί πια να πληρώσει το προσωπικό του. Να λάβει δάνειο 10,000 δρχ.

27.ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ – ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1866

(1866.06.07) Αριθ.6 – Σύνταξις Δημοτ. Προϋπολογισμού για το 1866 (επί τη βάσει του προϋπολογισμού του 1862 ;;;). Δήμος Α’ Τάξεως με πληθυσμό 14.000 ως έγγιστα.

Ύψος 35.385 δρχ. Στα έσοδα, 26.100 από εμμέσους φόρους και τον δασμό. Στα έξοδα, 7.770 για την δημοτική διοίκηση, 8.500 για την αστυνομική διοίκηση και 6.206 για την εκπαίδευση. Στις «αγαθοεργίες», 1900 δρχ για μισθοδοσία νοθοτρόφων και έξοδα.

Οι μηνιαίοι μισθοί: 150 γραμματέας δήμου, 50 γραφέας ή κλητήρας, 120 αστυνόμος, 60 αστυνομικός κλητήρας (δηλ. αστυφύλακας), 100 δημοδιδάσκαλος, 40 παιδονόμος, 30 φύλακας λοιμοκαθαρτηρίου.

28.ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΑ

(1852.12.20) Υπάρχει πρόβλημα με την αντικατάσταση «των από τα παρελθόντα έτη καθυστερούντων κληρούχων». Ο Δήμος χρωστά στον Στρατό 35 κληρούχους από το 1847 μέχρι το 1951, «οίτινες ως όντες ναυτικοί και ευρισκόμενοι κατά την εποχήν της κληρώσεώς των εις διάφορα εκτός του Κράτους μέρη, άμα επληροφορήθησαν την κλήρωσίν των εδραπέτευαν από τα τοπικά πλοία εις τα οποία ήσαν ναυτολογημένοι και κατέφευγον από τόπου εις τόπον και από Κράτους εις Κράτος μεταλλάξαντες τα ονόματα το γένος και την πατρίδα των και αυτήν ταύτην την εθνικότητά των ακόμη, καταστάντες τοιουτοτρόπως άγνωστοι και κατά συνέπειαν εστάθη η σύλληψις αυτών αδύνατος εις την αλλοδαπήν». Δεν μπορούμε όμως να ζητήσουμε αποζημίωση από τους δικούς τους διότι αυτοί οι «δραπετεύσαντες κληρούχοι ένεκα της Στρατολογικής υποχρεώσεώς των και αφήσαντες την ιδιαιτέραν πατρίδα των, κι εγκαταλείψαντες τους γονείς και συγγενείς αυτών, εισίν εξ εκείνων των της ακτήμονος και απορωτέρας τάξεως των δημοτών Σπετσών». Εφ’όσον δεν έχουν περιουσία, δεν είναι δυνατόν «να συνδέεται, μετά των συγγενικών δεσμών, και το υλικόν συμφέρον και κατά συνέπειαν (να) εφελκύει την επάνοδον αυτών εις την πατρίδα». Σύμφωνα με τον Στρατολογικό νόμο, ο πατέρας του δραπέτη κληρούχου πρέπει να καταβάλει 120 έως 200 δραχμές και ο Δήμος το υπόλοιπο (;) αλλά μιάς και οι γονείς είναι άποροι, ολόκληρη η υποχρέωσις «πίπτει εις βάρος του Δήμου», δηλαδή 10,500 δρχ για 35 δραπέτες. Άρα, εφ’ όσον «εκβιάζεται εντόνως η Δημοτική Αρχή να εκπληρώσει την έλλειψιν ταύτην», ας δώσει η Κυβέρνηση την άδεια να καλυφθεί το ποσό είτε από ειδικό έρανο η από φόρους.

(1867.04.30) (Σχέδιο αποφάσεως στο Δημ.Συμβ.). Οι κληρούχοι από τις Σπέτσες να υπηρετούν στο Ναυτικό παρά στον στρατό ξηράς, αλλιώς «ως αποστρέφοντες την τής ξηράς στράτευσιν εις τοιούτον βαθμόν, προτιμούν μάλλον να δραπετεύουν και απομακρυνθούν δια παντός του τόπου της γεννήσεώς τους, παρά να καταταχθούν εις την ξηράν».

(1868.07.19) Συζήτηση στο Δημ.Συμβ. Από το 1847 υπάρχουν 82 «καθυστερούντες κληρούχοι». Μη μάς ζητάτε ούτε αντικατάσταση από άλλους (διότι θα διαλυθούν οικογένειες) ούτε χρηματική αποζημίωση. Ζητάμε από τον Βασιλέα Γεώργιο Α’ να τους αμνηστεύσει. (Το αίτημα δεν έγινε δεκτό και στον προϋπολογισμό του 1869 ύψους 42.663:92 δρχ θα μπεί κονδύλιο 8.000 δρχ για εξόφληση «ένεκα καθυστερούντων κληρούχων»).

—————————–

Advertisements