Οι φουσεκάδες

«Δούλευε παραγάδια και φουσέκια. Τι είναι τα φουσέκια; Οι δυναμίτες. Στις φουρτούνες δεν μπορούν να ρίξουν παραγάδια. Ρίχναν φουσέκια για να βγει το μεροκάματο. Επίσης, πώς να μαζέψουν τριακόσια-τετρακόσια μικρά, αθερίνες, για να δολώσουν το παραγάδι; Ρίχναν μια μπαλίτσα.»

Αυτά θυμάται από τη ζωή του πατέρα του Αδριανού, ο αγαπητός μου γείτονας Θανάσης Ευσταθίου, και συνεχίζει: «Το 1935 πιάσαν τον πατέρα μου με φουσέκια έξω από τη Θεσσαλονίκη και τον κλείσαν μέσα. Ανέβηκε ο Περικλής ο Μπούμπουλης, κοπάναγε τη μαγκούρα του και τους φοβέριζε, κι αυτοί τον αφήσαν»

 Στην Κατοχή δούλευε καπετάνιος στη ψαροπούλα του Γιάννη Κόβερη. Τη λέγαν ‘Γουρούνα’, διότι είχε μηχανή. Ενώ οι ψαρόβαρκες ήταν με το πανί, και τις τραβούσε όταν δεν φύσαγε. Αυτή κουβάλαγε τον πάγο και τα κασόνια, και της δίναν οι ψαράδες ό,τι πιάναν, για να τα πουλήσει στην ιχθυόσκαλα. Και δεν ήταν μόνο αυτό:

«Πήγαινε εμπορεύματα από Πειραιά στη Χίο και στη Μυτιλήνη και από κει ψάρια στον Πειραιά. Μετέφερε κρυφά και κόσμο στην Τουρκία. Για να παραπλανήσει τις περιπολίες, τράβαγε κάτι παλιοκάϊκα με κάτι παλιοδίχτυα πως ήταν δήθεν τράτες με καμιά εικοσαριά δήθεν πλήρωμα και τους κατέβαζε στην Τουρκία. Μια φορά τον πιάσαν αλλά ο Κόβερης τα’χε καλά με τους Γερμανούς και τον έβγαλε από τη φυλακή.»

Τώρα έχεις δύο επιλογές:
α) Επιστρέφεις από εκεί που ήρθες:
<<Βότσαλα>>
β) Προχωράς στο επόμενο:

<<Το λάδι τού φάρου>>

Αρέσει σε %d bloggers: